Bezpieczne korzystanie z DI Cloud

O tym, kto otworzy projekt i przypisane do niego pliki, rozstrzyga w DI Cloud jedna funkcja bazy danych: sprawdza ona, czy zalogowane konto należy do organizacji będącej właścicielem projektu. Magazyn plików odwołuje się do tej samej funkcji, ponieważ polityka RLS założona na obiektach magazynu odczytuje identyfikator projektu z drugiego segmentu ścieżki i weryfikuje dokładnie to samo uprawnienie. Ścieżka powstaje z identyfikatora organizacji, identyfikatora projektu, katalogu wskazującego pochodzenie pliku oraz nazwy oczyszczonej przed zapisem. Tę samą funkcję wywołuje zapytanie przeszukujące fragmenty dokumentów, więc izolacja obejmuje również wyszukiwanie, a nie wyłącznie pobranie pliku. Osobna migracja odebrała dostępowi anonimowemu uprawnienia do tabel prywatnych i pozostawiła odczyt bez logowania przy czterech tabelach, w których jest on zamierzony.

Załącznik przechodzi kontrolę, zanim cokolwiek trafi do magazynu. Dopuszczone są PDF, DOCX, TXT, Markdown, CSV i JSON oraz obrazy PNG, JPG, WEBP, GIF, HEIC i HEIF, a limit rozmiaru zależy od miejsca, w którym plik wchodzi do usługi: załącznik rozmowy kończy się na 25 MB, HEIC i HEIF na 20 MB ze względu na ograniczenie dekodera, plik importowany do dokumentów użytkownika na 10 MB, przy czym zapisywana treść zostaje przycięta do 50 000 znaków, a obraz podany jako materiał wejściowy do generowania na 5 MB. Liczba wgrań w oknie godzinnym jest ograniczona, domyślnie do sześćdziesięciu, z możliwością zmiany w konfiguracji wdrożenia, a licznik przechowuje klucz limitu wyłącznie jako skrót SHA-256, w tabeli otwartej tylko dla roli serwisowej. Z pliku tekstowego wydobywany jest tekst i to on, razem z fragmentami i wektorami, trafia do bazy danych, więc treść dokumentu istnieje także poza samym plikiem. Gdy zapis załącznika nie domknie się poprawnie, obiekt zostaje usunięty z magazynu, a wiersz dokumentu skasowany.

Dziennik zdarzeń zapisuje nazwę pliku, jego rozmiar i liczbę fragmentów, nie zapisuje natomiast treści. Widok administracyjny zwraca adres e-mail, daty konta, plan, status subskrypcji i liczbę uruchomień z ostatnich trzydziestu dni; nie sięga do rozmów ani do plików, a wejście do niego ogranicza lista identyfikatorów administratorów. Klucz własny w trybie BYOK jest szyfrowany algorytmem AES-256-GCM i poza postacią zaszyfrowaną przechowywana zostaje jedynie wersja maskowana oraz odcisk klucza; w tym trybie obsługiwanych jest pięciu dostawców modeli. Jeżeli to użytkownik podaje adres do pobrania, każdy skok przekierowania jest sprawdzany osobno, a adresy pętli zwrotnej, sieci prywatnych i zakresów lokalnych zostają odrzucone.

Bezpieczeństwo ma tu wyraźnie wyznaczone krawędzie i lepiej poznać je przed pracą na materiale wrażliwym. DI Cloud nie prowadzi własnego drugiego składnika uwierzytelniania: logowanie opiera się na haśle, kodzie jednorazowym przesyłanym pocztą elektroniczną albo koncie Apple lub Google, więc odporność konta jest odpornością wybranej metody. Publiczny link do rozmowy działa bez logowania; strona jest wyłączona z indeksowania i domyślnie pokazuje wiadomości z chwili udostępnienia, ale pozostaje czynna, dopóki właściciel jej nie wycofa albo nie upłynie ustawiony termin ważności. Podgląd wystawiony jako link podpisywany jest ważny godzinę i przez ten czas otworzy go każdy, kto go otrzyma. Żadna z tych reguł nie ocenia tego, co zostaje wpisane w prompt, dlatego bezpieczne korzystanie z narzędzia pozostaje częściowo po stronie osoby, która przy nim pracuje.