Budujemy interfejs między człowiekiem i decyzjami.

Decision Interface P.S.A. jest spółką produktową, a nie agencją ani studiem projektowym: nie przyjmujemy zleceń na cudze wdrożenia i nie rozliczamy się z przepracowanych godzin. Utrzymujemy własne produkty i odpowiadamy za nie po premierze, więc kolejne wydania powstają także wtedy, gdy nikt za nie osobno nie płaci. Spółka jest zarejestrowana w Polsce i stąd prowadzimy cały rozwój, od pierwszego szkicu ekranu po odpisywanie na wiadomości od użytkowników. Nazwa opisuje przedmiot pracy: zajmujemy się stykiem między ludźmi a decyzjami, które ci ludzie podejmują w firmie.

Trzy poziomy narzędzi łączy jedno założenie: budujemy interfejs między człowiekiem a decyzją, a nie kolejne miejsce na luźne notatki. Fakturium odpowiada za fakturowanie mikrofirm w Polsce i działa dzisiaj, warstwa operacyjna dla zespołów, opisana wyżej jako ERP, jest dopiero w budowie, a DI Cloud to obszar roboczy do pracy z AI. Program ma doprowadzić pracę do rozstrzygnięcia zamiast kończyć ją wygenerowanym tekstem: w Fakturium rozstrzygnięciem jest wystawiony i wysłany dokument, w DI Cloud odpowiedź, przy której widać wskazane źródła oraz ocenę pewności przygotowaną przez silnik DI Core.

Oprogramowanie powstaje małymi wydaniami, sprawdzanymi na działającym serwisie zaraz po wgraniu, ponieważ część usterek ujawnia się dopiero poza komputerem programisty. Aplikacje mobilne łączą się z tym samym serwisem i tymi samymi punktami dostępowymi co przeglądarka, dlatego konto, projekty i historia pracy pozostają wspólne niezależnie od urządzenia. Teksty interfejsu prowadzimy w dziesięciu językach: polskim, angielskim, niemieckim, francuskim, hiszpańskim, portugalskim, rosyjskim, chińskim, arabskim i hindi. Zmiana jednego zdania w produkcie oznacza więc dziesięć wersji do uzgodnienia, co samo z siebie wymusza pisanie krótkie i pozbawione ozdobników.

Osobno pilnujemy tego, czego nie obiecujemy. Odpowiedź modelu językowego bywa błędna, dlatego DI Cloud pokazuje źródła, na których ta odpowiedź się opiera, a kiedy dopasowanego materiału brakuje, oznacza taki przypadek wprost i obniża ocenę pewności, zamiast uzupełniać lukę treścią bez pokrycia. Dostęp do projektów, plików i źródeł ograniczają reguły zapisane po stronie bazy danych, a warunki techniczne tej ochrony opisujemy osobno na stronie poświęconej bezpieczeństwu. Ostatni krok należy do człowieka: narzędzie przygotowuje materiał, wskazuje jego pochodzenie i zapisuje przebieg pracy, ale rozstrzygnięcie zostaje po stronie osoby, która z niego korzysta.